سرمایش مراکز داده

در یک دیتاسنتر لازم است که هوا به اندازه کافی و به صورت پایدار وجود داشته باشد. برای طراحی مناسب قسمت های سرمایشی مراکز داده باید نهایت دقت خود را در راستای یک هدف ویژه بکار بگیرید.

معمولا در خیلی زمینه ها چون تداخل هوایی و تفکیک فضاهای سرد و گرم انجام نمی شود شاهد افزایش مصرف برق در این زمینه هستیم و با این شرایط دمای موجود در اتاق سرور از کنترل خارج می شود و با این روش استفاده از سیستم های گرمایشی افزایش می یابد. برای مدتی این سیستم ها غیرقابل استفاده شده و کارآیی خود را از دست می دهند.

در هنگام طراحی کردن یک مرکز داده باید به راندمانی که برای دیتاسنتر در نظر گرفته می شود دقت و از این طریق هم توجه به سیستم های گرمایشی و سرمایشی را لحاظ کنند و هم به بخش معماری و هم ساختمانی که درست می شود نیز باید دقت کرد.

هرچه اطلاعات موجود در سازمان ها و بنگاه هایی که در زمینه اقتصادی فعالیت می کنند بیشتر باشد توجه کردن به نگهداری و حفظ آنها اهمیت بیشتری دارد و در مدیریت درست آنها باید تمام دقت را به کار برد و در این زمینه احتیاج به یک مکان که بتوان داده ها را به صورت امن در خود نگه داشت مطرح است .

اوایل در ساخت و تهیه این مراکز داده سعی می شد فقط به استانداردهایی که وجود دارند فکر شود اما هرچه زمان بیشتری سپری شد توجه به امنیت این مکان ها بالا رفت که هم استفاده از آنها به راحتی در دسترس باشد و هم قابلیتی برای کارکرد این سیستم ها که ایجاد شده بر اساس استانداردهای خاص مطرح شود.

این استاندارد به نام TIA-942 معرفی شده و در این استاندارد مطرح شده سعی شده که هر گونه راه حلی را که در زمینه طراحی کردن یک مرکز داده مهم است ارائه شود و برای اختصاص دادن فضای مشخص، سیستم هایی که در ارتباط با تجهیزات مکانیکی و الکتریکی مطرح هستند استفاده شود. این سیستم ها می تواند چند زیر مجموعه را تشکیل دهد.

در سالهای گذشته معمولا هزینه های زیادی را در یک مرکز داده به گزینه هایی چون سرورها و تجهیزاتی که وجود داشت مانند storage ها اختصاص می دادند با توجه به پیشرفت تکنولوژی فضای کمتری نیز در سرور به کار می شود.

در مورد هزینه ای که برای ساخت سرورها به کار برده می شود در حال حاضر تفاوت هزینه ای زیادی با سالهای گذشته وجود ندارد ولی در زمینه تکنولوژی های به کار برده شده برای ساخت سرورها پیشرفت چشمگیری مشاهده می شود.

در ارتباط با سیستم های سرمایش مرکز داده که وجود دارد می توان گفت که سرورهای قدیمی مصرف برق آنها تا حدود ۱۲۰۰ وات بوده و از طریق سیستم های خنک کننده ای همچون HVAC می توان این مراکز را خنک کرد. معمولا در خنک کننده ها  هوای خنکی که تولید می شود را به داخل فضایی که زیر کف کاذب قرار دارند منتقل می کنند و بعد از طریق دریچه هایی که برای انتقال این هوای خنک تعیین شده و بر روی سطح کف کاذب قرار دارد سرورها را خنک می کنند. در حال حاضر با توجه به استفاده بیشتر از سرورهای کوچک، برق بکار برده شده گرمای زیادی را تولید می کند.

در دنیای امروز سرمایه گذاری های ویژه برای سرورها پابرجاست اما تلاش بر این است که در زمینه هایی همچون سیستم خنک کنندگی از سرمایه گذاری های بیشتری استفاده می شود.